Enkele maanden geleden kwam ik toevallig terecht op de website Kamp Vogelsang en automatisch gingen mijn gedachten terug naar de tijd van toen. Wat is het allemaal lang geleden.
En zoals iemand het hier op deze site zo mooi verwoorde;
de tijd is gevlogen maar de herinneringen zijn gebleven...
Ja vele mooie herinneringen maar ook zeer slechte.

Negenenveertig jaar is het al geleden dat ik er voor het eerst als piepjong Sgt Milicien bij het 3de Cyclisten op manoeuvers was.

Nu heb ik al mijn spullen uit de tijd van toen nog eens bijeen gezocht. Fotos, negatieven, brieven, tijdschriften, allemaal dingen die me aan het één of ander doen terug denken.
Tientallen fotos van mannen in het peloton die ik me nog herinner alsof het de dag van gisteren was, maar ook van vele anderen waarvan ik de naam al lang vergeten ben - echt spijtig.

Ik was sectiechef van de 1st Sec 3de Pl A Cie.
De CO van de A was Cdt. VICTOR NEELS later kolonel en 10 jaar kampoverste van Vogelsang.

Het werd een gecombineerde oefening met Amerikaanse en Duitse troepen in het bijzijn van koning BOUDEWIJN , Lt-Generaal CRAHAY, minister P W Segers en nog vele andere hoge pieten.

We waren pas uitgegerust met de nieuwe M75.
Wij de Cyclisten waren de eerste die de fulltrack toegewezen kregen. Op dat ogenblik waren we wel een beetje fier op die koekedozen want we waren nu toch tankkist tussen al die zandhazen.
Alhoewel, het Bn Bevrijding was die hele week airborne met bananen van de Duitse Bundeswehr. En mitrailleur-secties van de Ardeense Jagers bemanden met tussenpozen de Sykorski’s van de Amerikanen.

Het was op het hoogtepunt van de Koude Oorlog, Cdt Neels had ons verboden om fotos te maken op het terrein.
Dus géén fotoapperaten.
Enkele weken voordien had ik van een Duitser een mooie Minox kunnen kopen. Dat miniatuurapperaat zou nu van pas komen.

De taak van de A Cie was de Brigade op de rechter flank beveiligen, Wollseifen veroveren en van vijandelijke elementen zuiveren. Daarna ons objectief consolideren.

Op goed geluk vorderden we nu westwaarts evenwijdig met de hoofdweg in de hoop bij einde van het dorp naar boven te kunnen draaien en terug bij de rest van de Cie aan te sluiten. Of zo het dorp in de tang te nemen! Maar dat was later de geweldige uitleg van Sgt Proesmans onze pelotons adjunct.

Ondertussen had ik al enkele mooie foto's van de heli's boven ons gemaakt als ik de Jules Proesmans door de radio hoorde;
‘...Red Six this is Red Three Six twee ATK op 2 uur over’...
Geen antwoord – Proesmans terug
‘ O ‘ t zijn de CATI s van bij ons... ‘
Toen zeer luid en klaar
‘Red Six Three daar staat godv... niks van ons,
onmiddelijk draaien in front op 2 uur en aanvallen NU!
Grote paniek bij de goed gecamoefleerde Cati s wanneer deze de vier fulltracks in hun richting zagen draaien en in volle vaart op hen afstormen.
In een vergeefse poging om de CATI s alsnog in onze richting te keren mislukten. Ene gleed er zijlings weg in een greppel en bleef hulpeloos steken. De andere wilde niet starten.

In het nummer 47 uit 1961 van Onze Macht lezen we;

‘’...al de manschappen moeten geluk gewenst worden om de zeer harde inspanning die zij geleverd hebben en voor het entoesiasme waarvan zij het bewijs gegeven hebben.

Ongetwijfeld zal deze oefening in de herinnering van de Ardeense Jagers , de Cyclisten en de Lanciers blijven leven en aan allen die aan de oefening deelnamen... ‘’

En of!